Belgische Vereniging van Artsensyndicaten

Wil het VBS echt dat de specialisten voorrang hebben op huisartsen?

BRUSSEL 23/04 - Beroering in het begin van de week toen de huisartsen kennis hebben genomen van de stellingname van de VBS, die oproept tot een hertekening van de eerstelijnszorg.

 

Link naar deze nota

 

Samengevat komt het komt erop neer dat specialisten met een privépraktijk op hetzelfde niveau zouden worden geplaatst inzake eerstelijnszorg als de huisartsen, ook bij het opstarten van een GMD, teneinde besparingen te realiseren in de gezondheidszorg en de competentste artsen ter beschikking te stellen van de patiënten.  Maar moet die tekst inderdaad zo worden begrepen?

 

Het bestaan van een (eerste) therapeutische link

 

Jean-Luc Demeere, voorzitter van de VBS, hekelt de karikaturale kijk op de bedoelingen van zijn vereniging en betreurt  dat hij oproepen heeft gekregen van woedende jonge artsen, die vrezen dat hun plaats in het gezondheidszorgstelsel in het gedrang komt.

 

"Waar het voor ons om gaat, is dat de beste zorg gegeven wordt door de competentste mensen dicht bij de patiënt. Dat is overigens ook de wens van de minister voor volksgezondheid. De basis is dat een eerste contact tussen een patiënt en een arts, huisarts of specialist, idealiter zou uitmonden in het opstarten van een GMD door de geraadpleegde arts. Daarna kan dat GMD verder worden beheerd door een huisarts. Dat is trouwens een van de taken van huisartsen. Nemen we het voorbeeld van een zuigeling die uit het ziekenhuis wordt ontslagen en daarna bij een privékinderarts terechtkomt. Die moet de ouders van het kind dan vragen om naar een huisarts te gaan voor het opstarten van een GMD voor hun kind zodat de honoraria dan in sommige omstandigheden beter worden terugbetaald. De huisarts kent het kind echter niet. Het kind heeft geen therapeutische band met de huisarts. Dat leidt tot onnodige kosten. De kinderarts zou immers gemakkelijk een GMD kunnen opstarten." Volgens Jean-Luc Demeer is het niet zo dat specialisten het beheer van het GMD zouden opeisen (en evenmin het daarmee samenhangende forfait).

 

De limieten van de competenties, een eeuwig weerkerende discussie

 

Volgens het GBO hebben de patiënten allerhande en zeer algemene behoeften en moet het daarmee overeenstemmende zorgaanbod dan ook algemeen zijn. Zou het voorbeeld van een zuigeling die pas uit de kraamkliniek is ontslagen, het tegendeel bewijzen? Zou zo'n zuigeling specifieke noden hebben? Of anders geformuleerd, in welke mate kan een huisarts (met of zonder kwalificatie van het type Kind en Gezin) de baby direct helpen? Jean-Luc Demeere geeft nog een ander voorbeeld. Hij vindt niet dat een patiënt met keelpijn naar een neus-keel-oorarts moet gaan in plaats van naar een huisarts. We komen dus terug op de eeuwige vraag over de competentie:  tot welk niveau, voor welke ziektes en tot welke ernst is een huisarts "voldoende" competent? Het is niet zo eenvoudig een antwoord op die vraag te geven op grond van objectieve criteria. En we mogen een fundamenteel punt niet vergeten: in de meeste gevallen wordt de diagnose gesteld na een consultatie bij een arts. Om dat probleem te omzeilen, zou men kunnen overwegen gegevens over een klacht en enkele klinische onderzoeken te verzamelen via geconnecteerde tools en de patiënt daarna te verwijzen naar een huisarts of een specialist, maar zover zijn we (gelukkig ?) nog niet …

 

Eigendom van de patiënt

 

Terloops herinnert Jean-Luc Demeere eraan dat de patiënt wettelijk gezien eigenaar is van het GMD. "Het feit dat enkel huisartsen het recht hebben zo'n GMD te openen, is niet logisch."  Wat betekent immers dat een patiënt niet in aanmerking komt voor de medische en sociale voordelen van zo'n GMD als hij niet eerst een huisarts gaat raadplegen, als het ware een verplicht minimum.

 

Andere landen passen een ander systeem toe. In Frankrijk bijvoorbeeld creëert de patiënt zelf zijn ‘dossier médical partagé' (DMP), dat te vergelijken is met het Belgische GMD (1).

 

Zou er dus geen misverstand zijn betreffende de (beperkte) intenties van de VBS betreffende het GMD? Volgens de voorzitter van de VBS is dat duidelijk. Paul de Munck betwijfelt dat echter en vraagt zich af of de reële intenties niet nog verder reiken. Wait and see… De BVAS-ABSyM heeft pas een communiqué gepubliceerd waarin ze zich distantieert van de verklaring van de VBS. Ze schrijft: "Het openen van een GMD vormt een bevoorrecht moment, dat de patiënt de gelegenheid biedt te ontdekken wat de huisartsgeneeskunde is. Dat mag dus in geen enkel geval worden toevertrouwd aan een geneesheer-specialist, die de patiënten die kans zou ontzeggen."

 

Samenwerken om mekaar te verstaan?

 

Naast het delen van informatie via het GMD gaat het communiqué van de VBS ook over de toegankelijkheid en de kwaliteit van de zorg, waarbij een holistisch perspectief moet worden verzekerd. Hebben alleen huisartsen een totaalbeeld van de patiënt? Helemaal niet, volgens Jean-Luc Demeere, die pleit voor een multidisciplinaire aanpak. Daarover is het GBO het eens, althans in theorie. Waarschijnlijk zal de geneeskunde evolueren naar gezondheidszorgcentra met huisartsen, specialisten, paramedische zorgverstrekkers en een secretariaat. Een formule waarin de verstandhouding en de samenwerking over het algemeen goed lijken, zonder al te veel concurrentie en waarbij de patiënt de vrijheid heeft eventueel  een andere arts te raadplegen die niet tot zijn gebruikelijke centrum behoort - met uitzondering van bepaalde medische huizen - zonder daarvoor financieel te worden gestraft.

 

Dr. Claude Leroy

 

  1.  https://www.dmp.fr/patient/creation/etape1

 

MediQuality biedt haar leden de mogelijkheid hun mening te uiten over actuele en/of medische kwesties. Deze opinies weerspiegelen de persoonlijke mening van hun auteur en vallen onder diens verantwoordelijkheid.

 

Dr Claude Leroy, MG • MediQuality